Turnusy rehabilitacyjne i codzienne ćwiczenia.
Igusia była na turnusie rehabilitacyjnym i jednocześnie u rodziny w Busku-Zdroju. Jak się cieszę, że wróciła. Wszystko w domu przygotowane na jej powrót… Napracowała się w tamtejszym „sanatorium”, ale widzę jakieś postępy. Jak mnie to cieszy… Tak się za nią stęskniłem. Nie mogę się nią nacieszyć. Każda chwila z Nią jest dla mnie tak cenna.
Dobrze jest połączyć rehabilitację z wizytą u rodzinki, bo moja rodzinka też mieszka w Busku-Zdroju. Dzięki temu nie musimy z mamusią siedzieć cały czas w ośrodku, możemy dojeżdżać na rehabilitację, a po ćwiczeniach wypoczywać na świeżym powietrzu. Wszyscy się mną dobrze opiekowali, a szczególnie moja kuzynka Gabrysia.
Już prawie miesiąc czasu bez mojego kwiatuszka. Dalej jest w Busku-Zdroju. Ponad miesiąc bez mojej marudy kochanej. Nawet człowiek sobie nie wyobraża jak można za takim cudem tęsknić. Musiałem do niej pojechać. Choćby na dzień, by ją zobaczyć i przytulić na chwilę. Byliśmy w lesie na grzybkach. Igusia szukała grzybów, a ja… nie znam się na grzybach….
Razem z Rodzicami pojechałam na pierwszy turnus rehabilitacyjny do ośrodka Neuron mieszczącego się w Małym Gacnie. Okolica przepiękna, dookoła same lasy… Trzeba było bardzo dużo ćwiczyć. Pajączek bardzo mnie irytował. Musiano mnie mocno zagadywać żebym się nie denerwowała. Były też przyjemniejsze ćwiczenia, jak na SI – zabawa w kisielu z Panią Anią … … lub bujanie…