Małe Gacno jest chyba jedną z nielicznych wiosek, w której można spotkać przeróżne zwierzęta domowe. Pan Rysio, gospodarz mieszkający koło ośrodka, hoduje oprócz koników na których jeździmy, kozy, króliki, kurki, perliczki, pieski. I zawsze pozwala mi je poogladać i pogłaskać, a tatusiowi porobić zdjęcia. Teraz też mogłam zobaczyć dużo malutkich zwierzątek….
Oprócz domowych zwierzątek w około żyje mnóstwo innych gatunków, które tatuś dla mnie sfotografował
Od soboty jestem w Małym Gacnie na kolejnym turnusie rehabilitacyjnym w ośrodku “Neuron”.
Tym razem ze mną jest i mamusia, i tatuś. Więc przyjechaliśmy samochodem. Droga, mimo że długa nawet szybko zleciała. Jechaliśmy tylko 7 godzin. Oczywiście spać mi się nie chciało. Padłam dopiero wieczorem.
Niedziela była dniem jeszcze leniuchowania i przystosowania się do nowych warunków. Szkoda tylko, że cały dzień padał deszcz i nie mogłam pospacerować po tej pięknej okolicy.
A od dzisiaj (tj. od poniedziałku) się zaczęło. Mama “załatwiła” mi godzinę ćwiczeń NDT na sali, pajączka, terapię ręki i salę SI (na szczęście z moją ukochaną Panią Asią), kynoterapię, hipoterapię, zajęcia z Panią logopedą i masaż. W zasadzie wszystkie te zajęcia bardzo lubię, ale na sali i pajączku troszkę mniej mi się podoba.
Na turnusie są ze mną moje koleżanki: Kinga i Asia, więc razem raźniej.
Zdjęć już tatuś zdążył troszkę zrobić, tylko bardzo ciężko robić mi zdjęcia w ruchu, hi,hi.
Dzisiejszy dzień był bardzo wyczerpujący, dlatego teraz idę na popołudniową drzemkę. Więcej relacji z mojego pobytu zamieszczę w późniejszych dniach.
W moim ukochanym przedszkolu dużo się dzieje. Dużo ćwiczę, bawię się i nawiązuję nowe znajomości…
Np. bardzo lubię mojego kolegę Kacpra.
Dzisiaj wreszcie wybrałam się z rodzicami w odwiedziny do Poręby, do cioci Hani i wujka Włodka. Dawno się z nimi nie widziałam.
Najpierw zjedliśmy u cioci przepyszny obiadek. Potem wybawiłam się u cioci i wujka na kolanach. Bardzo też podobało mi się zaczepianie Atilka. Zresztą nie wiadomo kto kogo zaczepiał…
Po południu, po kawie i pysznym torciku (którego zjadłam prawie cały kawałek) poszliśmy odwiedzić ciocię Tamarę i wujka Tomka. Na sam koniec poszliśmy jeszcze na działkę do cioci Hani. Niestety dzień zaczął dobiegać końca, po za tym zbierało się na burzę i musieliśmy wracać do domku. To był bardzo wyczerpujący dla mnie dzień (nie miałam czasu nawet zasnąć, bo za dużo się działo), ale spędzony bardzo miło w super towarzystwie.
Po powrocie do domku nie miałam siły nawet zjeść kolacji, od razu poszłam spać.
Dobiegł końca okres rozliczania się z podatku za 2011 rok.
Dlatego już teraz chciałabym bardzo gorąco podziękować WSZYSTKIM, którzy przekazali mi swój 1% podatku. Na wyniki będę musiała poczekać zapewne do listopada (zanim Fundacja wszystko zaksięguje na odpowiednich subkontach), ale wiem, że dzięki Waszej pomocy znowu będę mogła jeździć na turnusy i się rehabilitować.
Dziękuję, że kolejny rok jesteście ze mną. Dziękuję za Waszą pomoc i zaangażowanie w moją akcję zbierania 1%.
Szczególne podziękowania dla wszystkich “Banerowiczów”.
Ponieważ pogoda zrobiła się przepiękna trzeba było rozpocząć wreszcie tegoroczny sezon grilowania. Oczywiście na działce w Gliwicach. Oprócz rodziców, babci, dziadka i wujka Marcina była też ciocia Ania, wujek Rafał i Mateusz. Wszyscy się mną super zajmowali i nosząc na rękach pokazywali mi różne kwiatuszki, drzewka. Wszystko tak pięknie kwitnie i pachnie. Wiosna jest niezastąpiona.
Nareszcie można poleniuchować w samym bodziaku, pod drzewkiem na hamaku. A już niedługo mamusia nadmucha mi basenik i będę mogła się popluskać.
Nie mogło też zabraknąć grupowego zdjęcia ze mną w roli głównej. Chociaż i tak brakuje na nim taty i wujka Marcina. Bo jeden robił zdjęcia, a drugi pilnował grila. No i oczywiście na działce nie mogło zabraknąć Amiego.
Analytics Plugin created by Web Hosting